Συνέντευξη Βενιζέλου στο MEGA

Τα βασικα σημεια (για να τα εχουμε προχειρα αυριο μεθαυριο):
- Η ελλαδα δενεται αρρηκτα με το ευρω και την τυχη του
-Δεν υπαρχει ζητημα χρεοκοπιας

-Το διλημμα ηταν “θυσια και περικοπες ή καταστροφη και θανατος της ελληνικης οικονομιας”; Δεν υπαρχει τριτος δρομος.

-Πετυχαμε να μειωθει το ιστορικο βαρος του χρεους κατα 110 δισ. Η ελλαδα ειναι βιωσιμη και ως οικονομια και ως χωρα.

-Εχουμε εδω και 4 χρονια υφεση πολεμικων περιοδων. Πρεπει να αντιληφθουμε οτι υπαρχει προβλημα υπαρξιακο.
- Η αποφαση των βρυξελλων μας δινει το αισθημα της ασφαλειας.
-Προερχομαι απο τη δυτικη θεσσαλονικη και ξερω τι σημαινει μεροδουλι-μεροφάι.

-Φταινε οι δομες, το κρατος το οποιο εχει διαμορφωσει εναν ιστο διαπλοκης με την οικονομια και αυτος καταπνιγει την αναπτυξη και την παραγωγη.

-Δεν υπαρχει κανενας κινδυνος
-Απηυθυνε ευχαριστιες προς το Νταλαρα (τον Τσαρλς, οχι τον ακατανομαστο…)

Και τωρα τα ωραια:

“Οταν εμεις εχουμε αυτη την εξουθενωτικη πολυφωνια στη χωρα μας πως μπορουν να μας πιστεψουν οτι εχουμε εθνικη ενοτητα, εθνικη συνεχεια, εθνικη ικανοτητα; Εδω μιλαμε για την αναγκη υπαρξης του εθνους. Δηλαδη η δημοκρατια δεν συμβιβαζεται με αυτο που λεγεται εθνικη ενοτητα, εθνικη στρατηγικη, κοινωνικη συναινεση”; 

“Μειωνουμε το χρεος κατα 110 δισ., κατα 50 ποσοστιαιες μοναδες του ΑΕΠ και αυτο ειναι μια μικρη προσφορα στις επομενες γενιες των ελληνων”.

Οσοι θελετε δειτε την ολοκληρη:

ΟΧΙ στη νέα κατοχή

Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία, Κυριακή 6 Νοεμβρίου 2011

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΡΟΥΣΗ Καθηγητή του Παντείου Πανεπιστημίου

 

Η συμφωνία των Βρυξελλών της 26ης Οκτωβρίου είναι βέβαιο ότι επιτείνει παραπέρα την εξάρτηση της Ελλάδας, η οποία παίρνει πια χαρακτήρα μιας νέου τύπου κατοχής από τον γερμανικό ιμπεριαλισμό.

Η κατοχή αυτή δεν πρόκειται να περιοριστεί μόνον στην Ελλάδα αλλά θα επεκταθεί και σε άλλες χώρες της Ευρώπης, ενώ θα συνδυαστεί και με την ένταση της εκμετάλλευσης και του ίδιου του γερμανικού λαού.

- Η διαπίστωση αυτή απορρέει από τις θρασύτατες δηλώσεις των εκπροσώπων των κατακτητών όπως ο Σόιμπλε, που κάνουν άμεσα λόγο για «αναγκαιότητα περιορισμού της λαϊκής κυριαρχίας της Ελλάδας», κάτι άλλωστε που πριν αλέκτωρ λαλήσει έσπευσαν να το υλοποιήσουν καταργώντας την ελληνική Βουλή και ορίζοντας θρασύτατα οι ίδιοι το ερώτημα ενός ενδεχόμενου δημοψηφίσματος.

- Απορρέει ακόμη από το γεγονός ότι η ελληνική κυβέρνηση λειτούργησε στη συγκεκριμένη διαπραγμάτευση μάλλον ως παρατηρητής και στη συνέχεια ως εντολοδόχος αποφάσεων που ελήφθησαν από τον σκληρό πυρήνα της Ε.Ε. με κυρίαρχη τη Γερμανία.

- Ακόμη απορρέει από την απόφαση η χώρα μας να έχει από δω και στο εξής μια πολυπρόσωπη αυστηρή οργανωμένη επιτήρηση που θα καθιστά την όποια κυβέρνηση αποδέχεται αυτή την απόφαση απλό εκτελεστικό όργανο ξένων συμφερόντων, ή με άλλα λόγια μια σύγχρονη κυβέρνηση Τσολάκογλου.

- Απορρέει επίσης από το γεγονός ότι εξαιρούνται από το κούρεμα τα χρέη προς την Τρόικα 65 δισ. και τα ομόλογα της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ) 60 δισ., δηλαδή τα χρέη των συλλογικών εκφραστών των συμφερόντων των ιμπεριαλιστών.

- Απορρέει από το γεγονός ότι τα πρόσθετα δάνεια που θα μας χορηγηθούν θα χρησιμοποιηθούν όχι μόνον για να ξεπληρώσει ο λαός μας στην κυριολεξία τα σπασμένα του κουρέματος αλλά και για να πληρωθούν οι τόκοι των παλιότερων δανείων.

- Τέλος η εξάρτηση-κατοχή απορρέει από το γεγονός ότι ξεπουλιέται σε τιμή ευκαιρίας ό,τι ακόμη είχε απομείνει στο Δημόσιο και ό,τι έχει να προσφέρει τούτος ο ευλογημένος τόπος, μέχρι την ενέργεια του ήλιου που τον λούζει και την αιολική ενέργεια.

- Απορρέει όμως και από άλλες λιγότερο εμφανείς από μια πρώτη ματιά επιπτώσεις της συμφωνίας του κουρέματος.

Αυτές μεταξύ άλλων είναι[i]:

-Η δέσμευση να αλλάξει το Σύνταγμα -και όχι μόνον της Ελλάδας έτσι ώστε να απαγορεύεται πια και συνταγματικά η δημιουργία δημοσιονομικών ελλειμμάτων. Και ως προς αυτό ο τόνος πρέπει να δοθεί όχι τόσο στο περιεχόμενο της αλλαγής όσο στη δέσμευση για αλλαγή, που σηματοδοτεί την κατάργηση αναφανδόν και τυπικά της ελάχιστης εναπομένουσας λαϊκής κυριαρχίας.

- Η θεσμοθέτηση σε ευρωπαϊκό επίπεδο συνθηκών, οδηγιών κ.λπ. υποχρεωτικών για τις χώρες μέλη της Ε.Ε., που θα νομιμοποιούν ποικιλοτρόπως την ένταση της εκμετάλλευσης.

Η παράδοση των ελληνικών τραπεζών και συνεπώς της χρηματοδότησης της συντριπτικής πλειοψηφίας των μικρομεσαίων επιχειρήσεων στο ξένο κεφάλαιο, στους ξένους τραπεζικούς ομίλους, οι οποίοι θα σπεύσουν να αγοράσουν τις μετοχές που θα κατέχει το ελληνικό Δημόσιο ως αντάλλαγμα της συμβολής του στην κεφαλοποίηση των ελληνικών τραπεζών, και τις οποίες όμως δεν έχει δικαίωμα να κρατήσει πάνω από δύο χρόνια.

Ολα τα παραπάνω τεκμαίρουν μια νέα κατοχή και απαιτούν η λαϊκή αντίσταση πέρα των άλλων να προβάλει και ένα βροντερό με όλα τα μέσα ΟΧΙ σε αυτήν. Ομως αυτό το ΟΧΙ δεν πρέπει να προσλάβει τον χαρακτήρα μιας αποσπασμένης πατριωτικής ή ακόμη χειρότερα εθνικής διεκδίκησης, αλλά να ενταχθεί στη συνολικότερη αντικαπιταλιστική, αντιιμπεριαλιστική πάλη.

Συνεπώς δεν είναι δυνατόν να διεκδικηθεί με τίποτα ούτε σε σύμπνοια ή και απλή συμπόρευση με το εξίσου απεχθές για τα λαϊκά συμφέροντα ντόπιο κεφάλαιο, ή με άλλα λόγια να προσλάβει τον χαρακτήρα της συνεργασίας με την αλήστου μνήμης «εθνική αστική τάξη», ούτε να στραφεί ενάντια στους άλλους λαούς της Ευρώπης. Αντίθετα, πρέπει να ενταχθεί στο πλαίσια της διεθνιστικής αλληλεγγύης μαζί τους.

Ετσι κι αλλιώς, για να είναι μακροπρόθεσμα αποτελεσματικός ο αγώνας του λαϊκού κινήματος, δηλαδή για να είναι βιώσιμη μια ριζοσπαστική λύση, αυτή δεν μπορεί παρά να υπερβαίνει τα στενά εθνικά όρια και να αγκαλιάζει ένα όσο γίνεται ευρύτερο σύνολο λαών ανά την Ευρώπη και τον κόσμο, δεν μπορεί παρά να στοχεύει την ανατροπή όχι μόνον των κυρίαρχων ντόπιων μπλοκ εξουσίας αλλά και των παγκόσμιων αντιδραστικών θεσμών, όπως η Ε.Ε., και των συμφερόντων που αυτοί εκπροσωπούν.

Τέλος είναι βέβαιο ότι ένα σύγχρονο ΟΧΙ στη νέα κατοχή, όπως άλλωστε και το όχι στο μνημόνιο ή ακόμη και στο ευρώ, είναι ανεπαρκέστατα από μόνα τους για να οδηγήσουν σε μια φιλολαϊκή διέξοδο από την κρίση. Μάλιστα μπορεί να προκαλέσουν σύγχυση στον βαθμό που δεν αποκλείεται να υποστηριχθούν από παντελώς αντιθετικές πολιτικές δυνάμεις. Από την άλλη όμως μια και αυτά τα ΟΧΙ απαιτείται να διεκδικηθούν άμεσα, εφόσον η κατάκτησή τους αποτελεί ελάχιστη προϋπόθεση για την οποιαδήποτε παραπέρα διεκδίκηση, αποτελεί δηλαδή σπάσιμο της θηλιάς την οποία μας έχουν περάσει, πρέπει απαραιτήτως να συνδυαστούν και να προβληθούν ταυτόχρονα με το κατάλληλο ριζοσπαστικό αντικαπιταλιστικό περιεχόμενο που θα τα καταστήσει αποτελεσματικά.

[i] Βλέπε πιο αναλυτικά Λεωνίδα Βατικιώτη «Κούρεμα 50% στο χρέος, κρεματόριο 100% για το λαό» εφημερίδα «Πριν», 29/10/2011, σελίδες 6-7

 

ΕΚΔΗΛΩΣΗ

Μια εκπομπη για τις δανειακες συμβασεις

που υπογραψαμε περσι μετα το Μνημονιο.

Απο την εκπομπη του ραδιο9 με το δημοσιογραφο Μανο Κακλαμανο και παλι.

Καλη σας ακροαση.

*Για τα χθεσινα γεγονοτα δεν θα πω τιποτα εδω, βαριεμαι και να τους βρισω πλεον τους ανανδρους μπατσους. Να ευχηθω μονο τα καλυτερα για το Γιαννη Καφκα (το blog του οποιου μπορειτε να δειτε εδω)

Για να μη νομιζουν οι της κυβερνησης οτι τρωμε κουτοχορτο

Παρακολουθουμε τις τελευταιες μερες το θεατρο του παραλογου που παιζεται (απο ολους) σε σχεση ή σε συνεργασια με την τροικα. Βγαινει (δηθεν) ο κυρ Τομσεν σε μια ομιλια του, αποσπασματα της οποιας ειδαμε και στα καναλια και ειπε πολλά και διαφορα. Αυτα τα οποια ειχαν τη μεγαλυτερη δημοσιοτητα ειναι το ξεπουλημα της δημοσιας περιουσιας (για πωλησεις 50 δισ. μας ειπε -ταχα μου ταχα μου- ο Τομσεν) και οι παραινεσεις του προς τους απεργουντες να σταματησουν τις απεργιες.

Και μετά ακουσαμε, ή ειδαμε πολλοι στο ιντερνετ, τις εξαλλες (μουφα οπως θα αποδειχθει στη συνεχεια) αντιδρασεις απο τους Τρεμη, Πρετεντερη και Τσιμα στο δελτιο αποβλάκωσης του MEGA.

Αργοτερα, ο κυρ Πεταλωτης έβγαλε ανακοινωση οπου τα εριχνε στην τροικα με δηθεν αυστηρο υφος και δηλωσεις του στυλ οτι “εντολες παιρνουμε μονο απο τον ελληνικο λαο”.

Σημερα ειχαμε και δηλωσεις “οργισμενες” απο διαφορους, εγω ακουσα τον “πολλά βαρυ και οχι” Καρχιμακη και τον Βενιζελο.  Ολοι αυτοι μεσα στο παιχνιδι της εσκεμμενης παραποιησης της πραγματικοτητας.

Και γιατι το λεω αυτο; Ειδατε πουθενα αυτη τη μουσιτσα τον Παπακωνσταντινου; Εξαφανισμενος απο παντου, ουτε μαζι με την τροικα βγηκε οπως άλλες φορες ουτε εκανε τιποτα δηλωσεις παρά μονο κατι για απειλες παραιτησης διαβασα.

Τι εκανε ο “κυριος” αυτος τουτες τις μερες; Γιατι εχει να εμφανιστει τοσες μερες;

Να υπενθυμισω απλα οτι η “αξιοτιμη” Βουλη μας, με τροπολογια που ψηφιστηκε αμεσως μετα την υπογραφη του πρωτου μνημονιου εχει δεχθει οτι:

“Παρέχεται στον Υπουργό Οικονομικών η εξουσιοδότηση να εκπροσωπεί το Ελληνικό Δημόσιο και να υπογράφει κάθε μνημόνιο συνεργασίας, συμφωνία ή σύμβαση δανεισμού, διμερή ή πολυμερή, με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, τα κράτη – μέλη της ζώνης του ευρώ, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, προκειμένου να εφαρμοστεί το πρόγραμμα της προηγούμενης παραγράφου. Τα μνημόνια, οι συμφωνίες και οι συμβάσεις του προηγούμενου εδαφίου εισάγονται στη Βουλή για συζήτηση και ενημέρωση. Ισχύουν και εκτελούνται από της υπογραφής τους“.

Ο Παπακωνσταντινου λοιπον, ενω παιζοταν ολο αυτο το θεατρο που σας περιεγραψα παραπανω, τι εκανε στα παρασκηνια για τα οποια κανενας δεν μας ενημερωσε;

Πολυ απλα και κατω απο τα φωτα της δημοσιοτητας, υπεγραφε την “Τρίτη επικαιροποίηση Προγράμματος Οικονομικής Πολιτικής”.

Δλδ την επικαιροποιηση του Μνημονιου, όπου εκει αναφερονται πολλά απο οσα ελεγε ο Τομσεν στη συνεντευξη του που (ΔΗΘΕΝ) προκαλεσε σαλο και τοσες αντιδρασεις.

Παραθετω μονο δυο σημεια απο το κειμενο που αναρτηθηκε στην ιστοσελιδα της κυβερνησης, με ημερομηνια 11/2:

α) Πολιτική αποκρατικοποιήσεων, αξιοποίησης της δημόσιας περιουσίας και αναδιαρθρώσεων

Ενίσχυση του προγράμματος αποκρατικοποιήσεων και αξιοποίηση της ακίνητης περιουσίας για την περίοδο 2012-2015.

Ολοκλήρωση της καταγραφής και της δημιουργίας ενός χαρτοφυλακίου συμμετοχών και εμπορικά αξιοποιήσιμων ακινήτων ύψους τουλάχιστον 50 δισ. ευρώ. Στόχος είναι η συνολική είσπραξη εσόδων τουλάχιστον 50 δισ. ευρώ την περίοδο 2011-2015 εκ των οποίων τα 15 δισ. έως το 2012.

και

β) Χρηματοπιστωτικό σύστημα

Το Ελληνικό χρηματοπιστωτικό σύστημα παραμένει σταθερό, ενώ προτεραιότητα είναι η ενίσχυση της ρευστότητας μέσα από νέα κανάλια χρηματοδότησης και η στήριξη πρωτοβουλιών για την αναδιάρθρωση του τραπεζικου συστηματος.

Το Ελληνικό Δημόσιο θα μπορεί να παράσχει 30 δις. επιπλέον εγγυήσεις για την άντληση ρευστότητας από τις τράπεζες μέσω τραπεζικών ομολόγων, ώστε να  μπορούν να συνεισφέρουν στη χρηματοδότηση της οικονομίας.”

 

Ενα σχολιακι τελευταιο: Τι μαθαμε εμεις απο ολα αυτα; Τι μας σερβιρουν τα καναλια;

“Οτι ο κακος Τομσεν μας κουνησε το δαχτυλο και οτι η κυβερνηση αντεδρασε σθεναρα στις προκλησεις της τροικας”.

Ενω η αληθεια, για πολλοστη φορα, ειναι άλλη απο αυτα που μας σερβιρουν.

Και ειναι οτι οσα ειπε ο Τομσεν ειναι συμφωνημενα με την κυβερνηση.

Ενταξει κυριοι σοσιαλΗστες; Κοφτε πια το δουλεμα, γιατι σας εχουμε παρει χαμπαρι καιρο τωρα.

Και μαζεφτε τα τσιρακια σας στα ΜΜΕ, γιατι αν νομιζουν οτι με τετοιες ψευτικες αντιδρασεις θα μετριασουν την οργη του κοσμου εναντιον τους ειναι πολυ μακρια νυχτωμενοι.

 

* Για οσους θελουν να διαβασουν ολο το κειμενο το οποιο εχει τον τιτλο “Τρίτη επικαιροποίηση Προγράμματος Οικονομικής Πολιτικής”, βρισκεται εδω.

 

Το Μνημονιο στη ζωη μας…

(πηγη)

Κρίσιμα ερωτήματα εγείρονται, προπάντων για εκείνα που προηγήθηκαν, ώσπου να φτάσουμε στην πολύκροτη συμφωνία με την τρόικα. Είναι, άλλωστε, επίσημα ομολογημένο πως η προσφυγή στο ΔΝΤ δεν προέκυψε στο δρόμο για την εξυγίανση των δημόσιων οικονομικών. Δεν ήταν οικονομική αλλά πολιτική επιλογή. Ήταν -όπως αποκάλυψε ευθέως ο αρμόδιος υφυπουργός των Οικονομικών- επιλογή που έγινε από την πρώτη στιγμή που το ΠΑΣΟΚ ανέλαβε την ευθύνη της διακυβέρνησης της χώρας. Και αυτή ακριβώς η επιλογή επιβάλλει ουσιαστική επαναπροσέγγιση  όλων εκείνων των αποφάσεων, των χειρισμών και των μεθοδεύσεων που μεσολάβησαν από τον Οκτώβριο του 2009 ως τη στιγμή που ο πρωθυπουργός με φόντο τις ψαρόβαρκες στο Καστελόριζο, ανακοίνωνε την υποταγή της χώρας στην τριμερή επιχείρηση.
Αναμφίβολα, η κυβέρνηση είχε να αντιμετωπίσει ένα υπέρογκο δημόσιο χρέος κι ένα σοβατότατο έλλειμμα. Αναλαμβάνοντας ωστόσο τη διακυβέρνηση, δεν κινήθηκε σ’ αυτές τις κατευθύνσεις. Αντιθέτως μάλιστα. Για το χρέος δεν έκανε απολύτως τίποτα και για το έλλειμμα ξεκίνησε ανάποδα. Το φούσκωσε ακυρώνοντας προγραμματισμένα έσοδα και αυξάνοντας τις δαπάνες.
Ανέστειλε την εφαρμογή δρομολογημένων μέτρων, πάγωσε τη ροή κοινοτικών πόρων, άφησε ακέφαλους τους εισπρακτικούς μηχανισμούς, με αποτέλεσμα η υστέρηση των κρατικών εσόδων στο τελευταίο τρίμηνο του 2009 να ξεπεράσει το 60% της συνολικής ετήσιας υστέρησης.
Δεν ήταν όμως μόνο η απροθυμία της κυβέρνησης να πάρει μέτρα απέναντι σε όσα η ίδια παρουσίαζε με το πιο δραματικό τρόπο. Ήταν προπάντων  η κατασυκοφάντηση της χώρας μας , με τους ισχυρισμούς για αναξιοπιστία, την παρομοίωση της με τον Τιτανικο, τις κραυγές για γενικευμένη διαφθορά, τις αναφορές περί χρεοκοπίας, περί κατάστασης πολέμου και περί απώλειας εθνικής ανεξαρτησίας. Η Ελλάδα έγινε το πρωτοσέλιδο σε ολόκληρο τον κόσμο και τα spreads άρχισαν να εκτοξεύονται χωρίς σταματημό.
Ακόμη και τότε όμως, στις αρχές του 2010, η κυβέρνηση μπορούσε να δανειστεί για ολόκληρο το χρόνο και να πορευτεί χωρίς το πιστόλι στον κρόταφο. Δεν το θέλησε όμως, και δεν το έκανε. Και οι συνέπειες υπήρξαν καταιγιστικές. Το έλλειμμα του προυπολογισμού μεταλλάχθηκε σε έλλειμμα εμπιστοσύνης προς την χώρα. Και μέσα από την μετάλλαξη αυτή άρχισε να προβάλλει , αλλά και να προβάλλεται σαν εφιαλτικό ενδεχόμενο η αδυναμία δανεισμού και άρα η στάση πληρωμών.
Τα πράγματα οδηγούνται σε ανεξέλεγκτες ατραπούς και η κυβέρνηση καταφεύγει στο μνημόνιο χωρίς καμμία ουσιαστική διαπραγμάτευση.
Τα όσα ακολούθησαν αποτελούν πλέον μια καθημερινή πραγματικότητα. Με το μαχαίρι της τρόικας αρχίζουν να πετσοκόβονται μισθοί και συντάξεις, να αυξάνονται δραματικά οι άμεσοι και έμμεσοι φόροι, να γίνονται μαζικές απολύσεις, να ανατρέποντι συνταξιοδοτικά δεδομένα και να επιβαρύνονται αφάνταστα ασφαλισμένοι και συνταξιούχοι. Την ίδια ωστόσο στιγμή, κρίσιμες υπηρεσίες και οργανισμοί παραμένουν για πολλούς μήνες ακέφαλοι. Τροχοδρομημένα προγράμματα αξιοποίησης κοινοτικών πόρων είτε καταργούνται είτε αναστέλλονται. Αποφάσεις για συμμαχίες, όπως αυτή με τη Κίνα, τη μια καταγγέλλονται, την άλλη ανακαλούνται και στη συνέχεια προβάλλονται σα μοναδικά επιτεύγματα.
Μέσα σ’ ένα χρόνο τα πάντα γύρω μας αλλάζουν ριζικά. Τίποτε από εκείνα που λέγονταν προεκλογικά δεν έμεινε όρθιο. Οι διαβεβαιώσεις αποδείχθηκαν πλάνες. Οι υποσχέσεις εξανεμίστηκαν. Οι ελπίδες έσβησαν. Ο κόσμος βυθίστηκε στην αβεβαιότητα, την ανασφάλεια, την κατάθλιψη.
Από τις αρχές του χρόνου η κυβέρνηση κινείται σε πλήρη αντίθεση με όσα δεσμεύτηκε. Βρίσκεται , όπως θα έλεγε ο πρόεδρος της, σε αναντιστοιχία με τη λαική βούληση.
Το πιο ανησυχητικό απ’ όλα είναι όμως τα άδικα και ισοπεδωτικά μέτρα του μνημονίου. Είναι που όλα αυτά αποδεικνύονται αναποτελεσματικά. Δεν φέρνουντα αναμενόμενα έσοδα. Προκαλούν έντονες υφεσιακές παρενέργειες. Βυθίζουν την οικονομική δραστηριότητα, βάζουν λουκέτα , οδηγούν στην ανεργία.
Εξίσου σοβαρό είναι πως η πολιτική του μνημονίου μέχρι στιγμής δεν αντιμετωπίζει το δημόσιο χρέος αλλά το αφήνει να αυξάνεται.
Όλα αυτά επισημαίνουν ένα σοβαρό έλλειμμα οικονομικής πολιτικής. Επιτάσσουν πολιτικές υπέρβασης και όχι διαχείρισης της κρίσης. Υπαγορεύουν ριζοσπαστικές αποφάσεις που θα αντιμετωπίζουν ταυτόχρονα το δημόσιο χρέος και την ύφεση. Επιβάλλουν τολμηρές κινήσεις πέρα από δογματισμούς  και στερεότυπα του παρελθόντος, που θα δημιουργήσουν συνθήκες ανάκαμψης και ανάπτυξης. Κι όλα αυτά σήμερα κι όχι αύριο.

 

ΣΧΟΛΙΟ

Ενα κειμενο που περιγραφει παρα πολυ καλα το τι εχει γινει ολο αυτο τον καιρο. Το μονο που εχω να σχολιασω ειναι πως η απαντηση μας στους ψευτες πρεπει να ειναι το μαυρισμα τους στις εκλογες.

Ηρθε ο καιρος να πουμε ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ στην κοροϊδια και στην απατεωνιά τους.

*με κοκκινο τα σημεια στα οποια συμφωνω απολυτα.

 

Κουιζ

Πως λεγεται η πολιτικη ηγεσια ενος υπουργειου που με τις πραξεις της ή τις παραλειψεις της εμποδιζει την εκδικαση της προσφυγης κατα του Μνημονιου στο Συμβουλιο της Επικαρατειας;

(εδω η ειδηση)

Αφηνω ελευθερη την απαντηση σε σας, γιατι βαριεμαι πλεον και να τους χαρακτηρισω. Τους εχω σιχαθει.