Ερώτημα

Τον τελευταιο καιρο εμφανιζονται σχεδον σε καθε περιοχη “μαγαζια” σαν κι αυτο:

Αναρωτιεμαι μηπως πρεπει να κλεινουμε με καθε τροπο ολα αυτα τα συχρονα μαγαζακια των νεων μαυραγοριτων, οπως τα ενεχυροδανειστηρια παντος τυπου;;;

Ανοιχτή επιστολή προς τη δοσίλογη κυβέρνηση και άπαντα τα μέλη της. -Ρίκη Ματαλλιωτάκη-

(ΠΗΓΗ)

Κύριοι και κυρίες

Με αφορμή το κλείσιμο δύο ετών από  τις τελευταίες εκλογές στις οποίες  εξαγοράσατε τη ψήφο του ελληνικού λαού με το πιο άτιμο τρόπο που μπορεί να συμπεριφερθεί κάποιος, πουλώντας του ελπίδα, σκέφτηκα να χρησιμοποιήσω το μοναδικό βήμα που μου έχει απομείνει ακόμα από την υποτυπώδη Δημοκρατία σας, ως έσχατο μέσο να ακουστεί η φωνή μου.

Όχι ότι κατά βάθος πιστεύω ότι θα με ακούσετε…εδώ δεν ακούτε τις φωνές χιλιάδων πεινασμένων…

Δεν ακούτε τις φωνές  του αίματος που αιώνες τώρα χύθηκε στα χώματα τούτα για να φτάσετε τώρα εσείς στο σημείο να τα διαπραγματεύεστε αναίσχυντα μαζί με την αξιοπρέπεια των κατοίκων της…γιατι να πιστέψω ότι θα ακούσετε τη δική μου τη φωνή; Όχι, κυρίες και κύριοι, δεν τρέφω τέτοιες ψευδαισθήσεις.

Εν τούτοις εγώ θα  μιλήσω για να είμαι εντάξει απέναντι σε κάτι που λέγεται συνείδηση και που για εσάς είναι άγνωστο…γι’ αυτό, και μόνο γι’ αυτό το λόγο  λοιπόν αποφάσισα  να μιλήσω και θα μιλήσω.

Κυρίες  και κύριοι λοιπόν  της πλέον δοσίλογης και εγκληματικής κυβέρνησης που στήθηκε στην Ελληνική επικράτεια το τελευταίο αιώνα.

Λέγομε Ρίκη Ματαλλιωτάκη, και πλην κάποιων ελαχίστων κομματόσκυλων  της παράταξης σας, και κάθε άλλης πολιτικής παράταξης, δεν με ξέρει κανείς απο το συνάφι σας,  και δεν με ξέρει γιατί απλούστατα είμαι μια φωνή  χωρίς δύναμη αναμεσα  στις χιλιάδες φωνές των  πεινασμένων που δημιουργήσατε. Δύο πόδια και δυο χέρια που απλά περπατούν χωρίς να πιστεύουν, χωρίς να ονειρεύονται γιατί απλούστατα εσείς έτσι αποφασίσατε και διατάξατε

Να μην ονειρευόμαστε.

Δεν με ξέρει κανείς σας όμως και για ένα ακόμα λόγο.

Γιατί εγώ η ίδια δεν θέλησα ποτέ να με μάθει κανείς σας….ποτέ δεν μαντρώθηκα  στα πολιτικά σας γραφεία, ποτέ δεν ζήτησα κάτι από εσάς. Ποτέ δεν περίμενα κάτι από εσάς..ποτέ δεν θέλησα να φάω κάτι από αυτά που τρώγατε εσείς…

Ποτέ δεν είχα κανενός είδους συναλλαγή μαζί σας πλην της ψήφου που σας έδινα, με μόνο αντάλλαγμα τη πίστη πως θα μου δίνατε πίσω μια χώρα αλλιώτικη. Μια Ελλάδα διαφορετική.

Ποτέ δεν ζήτησα κάτι άλλο από εσάς…γιατί το είπαμε.

Εμείς οι απλοί άνθρωποι, οι περισσότεροι τουλάχιστον, έχουμε κάτι παραπάνω από εσάς τους υψηλά ιστάμενους.

Έχουμε συνείδηση. Α…για να μη το ξεχάσω…εκτός από τη συνείδηση κάποιοι από εμάς, όχι όλοι, κάποιοι, είχαμε βέβαια κι ένα σπιτάκι…κι ίσως και μια συνταξούλα, που σε καμία περίπτωση ωστόσο, τα δικά μας έχει,  δεν θύμιζαν τα δικά σας.

Μαζί με το όνειρο λοιπόν αποφασίσατε κύριοι και κυρίες της Δημοκρατικής Χούντας του ΠΑΣΟΚ να μας τα πάρετε κι αυτά.

Γιατί; Ποτέ δεν κατάλαβα…

Ποτέ δεν κατάλαβα γιατί θα πρέπει η δική μου η μάνα  να ζει με μία σύνταξη τετρακοσίων ευρώ κι η δική σας με νούμερα δίχως τέλος.

Ποτέ δεν κατάλαβα γιατί θα πρέπει εγώ, εγώ που ποτέ δεν μοιράστηκα τίποτα μαζί σας, να μοιραστώ τώρα ολάκερη τη ζωή μου, τη χώρα μου και την αξιοπρέπεια μου.

Ποτέ δεν κατάλαβα εκείνο το φρικώδη τρόπο με τον οποίο αναφέρεστε στις ανθρώπινες ζωές  σαν να μην είναι τίποτα άλλο για εσάς πέρα από αριθμητικά νούμερα.

Κυρίες και κύριοι της παρούσας Κυβέρνησης, έχετε αλήθεια πεινάσει ποτέ;

Έχετε αλήθεια κόψει ποτέ το τσιγάρο στα τρία;

Έχετε αλήθεια αφήσει ποτέ ένα χθεσινό πιάτο φαί  για να το φάει το παιδί σας;

Και προπάντων έχετε αλήθεια καταλάβει ποτέ ότι τα σάβανα δεν έχουν τσέπες και οι περισσότεροι από εσάς περνάτε τα εβδομήντα;

Τι σας λέω τώρα, ε;;;

Το ξέρω, γι’ αυτό και δεν το συνεχίζω.

Επιβάλλεται όμως να καταλάβετε κυρίες και κύριοι της κυβέρνησης ότι πρέπει να βγείτε σύντομα από το χρυσό καβούκι της δικής σας πραγματικότητας, και να κοιτάξετε την άλλη, την αληθινή , κι όχι τη ψευδεπίγραφη πραγματικότητα , ίσα στα μάτια.

Κι αν το καταφέρετε, τότε για εκείνο που μπορώ να σας εγγυηθώ, είναι ότι θα αντικρίσετε τόσο μίσος, τόσο μα τόσο μίσος, που να είστε σίγουροι πως δέκα δικές σας ζωές στο εξής δεν θα φθάσουν για να το απαλύνουν.

Μετά τιμής

Ρίκη Ματαλλιωτάκη

Πρώην ψηφοφόρος σας.

 

Αρθρο περι της χρεοκοπιας

Συμπατριώτες, καλύτερα άμεση παρά ελεγχόμενη πτώχευση.

Η περίπτωση της μη πτώχευσης της χώρας δεν παίζει πλέον πουθενά. Οι πάντες οργανώνονται για την επίσημη πτώχευση της Ελλάδας. Οι πάντες, εκτός από εμάς τους ίδιους τους Έλληνες, οι οποίοι, παραδομένοι στα χέρια της κυβέρνησης Παπανδρέου και εγκαταλειμμένοι από μια φοβισμένη αντιπολίτευση (κυρίως την αξιωματική), δεν ξέρουμε τι να κάνουμε και τι μας ξημερώνει.

Οι Αμερικανοί προτείνουν στην ΕΕ να αναλάβει εκείνη το 50%….του ελληνικού χρέους. Οι Γερμανοί δεν το δέχονται. Έχουν βάλει στο μάτι τον ελληνικό πλούτο και σχεδιάζουν να εξαντλήσουν μακροχρόνια τη χώρα και το λαό μας, μέσα από μια ελεγχόμενη χρεοκοπία. Δυστυχώς, σύμμαχο στα σχέδιά τους, έχουν το ελληνικό παρασιτικό, εθελόδουλο και ψοφοδεές καθεστώς, το οποίο θα παραδώσει τα πάντα, λαό και χώρα, αρκεί να το συντηρήσουν οι δανειστές στην κοινωνική εξουσία.

Εμείς, όλα αυτά τα χρόνια καταστρέψαμε τα πάντα. Δεν έχουμε μια παραγωγική μηχανή (είτε στον πρωτογενή είτε στον δευτερογενή τομέα) τέτοια, που θα μπορούσε τώρα να πάρει μπροστά για να ξεπεράσουμε γρήγορα την κρίση. Αντίθετα, έχουμε μια οικονομία κυρίως υπηρεσιών και αυτές ακριβές και κακής ποιότητας. Έχουμε εξαρτήσει τη ζωή μας από τα εισαγόμενα προϊόντα που αγοράζαμε με δανεικά. Όπως δείχνουν λοιπόν τα πράγματα, θα μας πάνε σε μια μακροχρόνια εξαθλίωση και αφού μας πάρουν δημόσιες και ιδιωτικές περιουσίες θα μας αφήσουν, σαν τις εγκαταλειμμένες «πόρνες». Τότε αφού θα μας έχουν πάρει τις τραπεζικές καταθέσεις μέσω των φόρων για να γλιτώσουμε τα ακίνητα, θα μας πετάξουν πίσω στη δραχμή για να μας πάρουν και  τα ακίνητα για ένα κομμάτι ψωμί. Δεν το βλέπετε άραγε που μας πάνε;;

Πρέπει να αντιδράσουμε τώρα. Πρέπει κατ’ αρχήν να απελευθερωθούμε από το σάπιο και διεφθαρμένο καθεστώς. Στη συνέχεια, είναι χιλιάδες φορές προτιμότερο να πάμε σε μια άμεση και πλήρη χρεοκοπία τώρα, παρά σε μια μακροχρόνια εξαθλίωση.

Ναι είναι αλήθεια ότι στην αρχή τα πράγματα θα είναι εφιαλτικά, αλλά όμως θα έχουμε κερδίσει δύο πράγματα. Πρώτον θα έχουμε πετάξει από πάνω μας την καθεστωτική γάγγραινα και δεύτερον, ελεύθεροι πλέον,  θα κτίσουμε όλοι μαζί από την αρχή νέο δημοκρατικό κράτος, νέα αυτοδύναμη παραγωγική μηχανή  και νέα κοινωνία αλληλεγγύης, όπως ταιριάζει στην ιδιοσυγκρασία μας και στην ιστορία μας. Διαφορετικά, με ελεγχόμενη χρεοκοπία θα είμαστε δια βίου σκλάβοι.

Ναι, μπορεί η ενέργεια αυτή να διαλύσει την ευρωζώνη ή ακόμα και να οδηγήσει σε κρίση την παγκόσμια οικονομία, αλλά πλέον …Who cares???…

Ο βρεγμένος τη βροχή δεν την φοβάται..

ΣΧΟΛΙΟ:

Προσυπογραφω λεξη προς λεξη.

Αλλωστε το εχω πει παρα πολλές φορες, το σχεδιο τους πλεον είναι ολοφανερο και περιλαμβανει :

α) Φτωχοποιηση του λαου

β) Ξεπουλημα της δημοσιας περιουσιας

γ) Αποδομηση της ιδιωτικης περιουσιας

*Το κειμενο δεν ειναι δικο μου, πατωντας πανω στον τιτλο σας μεταφερει στο blog απο οπου το μετεφερα εδω

Με κοκκινο ή με bold οι δικες μου επισημανσεις.

Καζακης σε σημερινη του ομιλια

* ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ τα χαρατσια τους, αντιστεκομαστε στη θηριωδια τους με οποιο τροπο μπορουμε.

* Γνωριζομαστε με τους γειτονες, γιατι πολυ συντομα μαλλον θα χρειαστουμε ο ενας τον αλλον.

* Δημιουργουμε ομαδες στη γειτονια, για περιπτωσεις αλληλεγγυης οπως αν ερθουν σε καποιον να κοψουν το ρευμα.

*  Το σημερινο διλημμα δεν μπορει να ειναι αριστερα ή δεξια, αλλά πατριωτης ή προδοτης.
“Οταν καιγεται το σπιτι σου, κοιτας να το σωσεις και οχι το πως θα ειναι η διακοσμηση”

* Αφησε να εννοηθει πολλες φορες οτι η σημερινη (αλλά οχι μονο) κυβερνηση ειναι προδοτικες ως προς τη χωρα, οχι δωρεαν βεβαια…

* Τη στιγμη που θα γινει υποχρεωτικη η φοροκαρτα, ειναι παρα πολυ πιθανο να κοπει η κυκλοφορια χρηματος απο τις τραπεζες ή να δεσμευθουν οι καταθεσεις.

* Αντιστεκομαστε με οποιους τροπους μπορουμε στις γειτονιες. Και προετοιμαζομαστε ωστε οταν ερθει η ωρα να μην κανιβαλιστουμε μεταξυ μας.

*Εχουμε ηδη χρεοκοπησει, απλα απομενει η υπογραφη της ληξιαρχικης πραξης θανατου.

ΣΧΟΛΙΟ: Επειδη παρεβρεθηκα εκει, σκεφθηκα να μεταφερω καποια σημεια απο αυτα που ειπε. Χωρις αυτο βεβαια να σημαινει οτι τα ασπαζομαι ή τα υιοθετω ολα.