“Οι μοιραιοι”
Αναρτήθηκε από τον/την αντωνης στο 11/09/2011
Του Κωστα Βαρναλη, 1956 (!!!)
Μὲς στὴν ὑπόγεια τὴν ταβέρνα,
μὲς σὲ καπνοὺς καὶ σὲ βρισιές,
(ἀπάνου ἐστρίγγλιζε ἡ λατέρνα)
ὅλη ἡ παρέα πίναμε ἐψές,
ἐψές, σὰν ὅλα τὰ βραδάκια,
νὰ πᾶνε κάτου τὰ φαρμάκια.
Σφιγγόταν ὁ ἕνας πλάι στὸν ἄλλο
καὶ κάπου ἐφτυοῦσε καταγῆς,
ὤ! πόσο βάσανο μεγάλο
τὸ βάσανο εἶναι τῆς ζωῆς!
Ὅσο κι ὁ νοῦς ἂν τυραννιέται
ἄσπρην ἡμέρα δὲ θυμιέται!
(Ἥλιε καὶ θάλασσα γαλάζα
καὶ βάθος τοῦ ἄσωτου οὐρανοῦ,
ὤ! τῆς αὐγῆς κροκάτη γάζα
γαρούφαλλα τοῦ δειλινοῦ,
λάμπετε-σβήνετε μακριά μας,
χωρὶς νὰ μπεῖτε στὴν καρδιά μας!)
Τοῦ ἑνοῦ ὁ πατέρας χρόνια δέκα
παράλυτος – ἴδιο στοιχειὸ
τοῦ ἄλλου κοντόμερη ἡ γυναῖκα
στὸ σπίτι λιώνει ἀπὸ χτικιό,
στὸ Παλαμήδι ὁ γυιὸς τοῦ Μάζη
κ᾿ ἡ κόρη τοῦ γιαβῆ στὸ Γκάζι.
-Φταίει τὸ ζαβὸ τὸ ριζικό μας!
-Φταίει ὁ θεὸς ποὺ μᾶς μισεῖ!
-Φταίει τὸ κεφάλι τὸ κακό μας!
-Φταίει πρώτ᾿ ἀπ᾿ ὅλα τὸ κρασί!
«Ποιὸς φταίει; Ποιὸς φταίει;… κανένα στόμα
δὲν τὅβρε καὶ δὲν τὄπε ἀκόμα.
Ἔτσι, στὴν σκοτεινὴ ταβέρνα
πίνουμε πάντα μας σκυφτοί,
σὰν τὰ σκουλήκια κάθε φτέρνα
ὅπου μᾶς εὕρει, μᾶς πατεῖ:
δειλοί, μοιραῖοι κι ἄβουλοι ἀντάμα!
προσμένουμε, ἴσως, κάποιο θάμα!
Ακουστε το κιολας απο τον ιδιο τον ποιητη:
Αυτο ειναι το μονο σχολιο που εχω να κανω μετα απο τοσες μερες που εχω να γραψω εδω μεσα, και δεν ξερω αν και πότε θα ξαναγραψω.
Αυτα που παθαινουμε ειναι τελικα ακριβως αυτα που μας αξιζουν, αφου δεν εχουμε το θαρρος ουτε μια πετρα να ριξουμε ενω μας εχουν πηδηξει ζωες και κοπους δεκαετιων ολοκληρων.
Ισως το μονο που απομενει μπας και βαλουμε μυαλο, ειναι η πληρης και ολοκληρωτικη χρεοκοπια μας.
8 Σχόλια to ““Οι μοιραιοι””
Συγγνώμη. Τα σχόλια είναι κλειστά επί του παρόντος.
zoyzoy είπε
Πως είναι δυνατόν να’ναι επίκαιρος ο Βάρναλης 60χρόνια μετά?
Τα ίδια προβλήματα ταλανίζουν αυτή τη χώρα χρόνια τώρα!
Δεν έχει μείνει πια κουράγιο ούτε για λόγια!
Πιάσαμε πάτο πια!
Καλή εβδομάδα με φιλιά θαλασσινά!
αντωνης είπε
Καλη βδομαδα ΖΖ!
patsiourivioletta είπε
Είμαι τόσο απογοητευμένη που δεν ξέρω τι να γράψω.
Νιώθω υπέυθυνη αλλά και ταυτόχρονα πολύ μόνη.
Πχ σήμερα το πρωί πρότεινα σε φίλους να πάρουνε ένα δικηγόρο και τη φωτοτυπία του Ε9 τους και να πάνε στο Παρακαταθηκών να πληρώσουν τη ΔΕΗ τους κανονικά και ούτε ευρώ για το ακίνητο που κατέχουν.
Γέλασαν, με είπαν γραφική και ότι “δε θα βγει τίποτα”.
Ε, γι αυτό είμαστε εκεί που είμαστε.
Αν έβλεπα ότι όλοι όσοι αισθάνονται αδικημένοι έχουν θέληση να τα γ……ουν όλα, θα ήμουν πρώτη στη γραμμή.
Αλλά συνειδητοποιώ ότι δε θα τον σώσω εγώ τον κόσμο.
Και στο Σύνταγμα κατέβηκα αρκετές φορές χωρίς να συμφωνώ απόλυτα με το σκηνικό, γιατί επιτέλους είδα κόσμο να κινείται, νόμιζα ότι υπάρχει ελπίδα.
Μετά τα σκηνικά του Ιουνίου αποφάσισα να ξανακατέβω μεν, αλλά άμα δε δω πάνω από 10.000 κόσμο θα φύγω το ίδιο λεπτό.
Η με το πρώτο δακρυγόνο.
Δε συμβιβάζομαι με κάτι λιγότερο από το “ή όλοι η κανένας”.
Φιλιά…
αντωνης είπε
Καταρχας να πω ενα WELLcome back ή οχι;;;
Εγω παντως καταχαρηκα οταν ειδα στο e-mail μου οτι ελαβα σχολιο απο σενα.
Με ενα πραγμαθα διαφωνησω, για ποιο λογο εσυ να νιωθεις υπευθυνη;;;
Φιλια ρε μουτρο, να ‘σαι καλα!
patsiourivioletta είπε
Yπεύθυνη δεν εννοώ για την κατάντια, ίσα-ίσα, φρικάρω που μπαίνει ο κόσμος στο τρυπάκι της αυτοενοχής που του περνάνε ακόμη και “έντεχνα” ΜΜΕ, π.χ http://www.protagon.gr (χε χε, καρφώνονται άσχημα!).
Υπεύθυνη νιώθω γιατί ξέρω ότι πρέπει να δράσω άμεσα αλλά δεν ξέρω τι να κάνω!
Αν γίνει κανα καλό μπραφ στο Σύνταγμα θα επικοινωνήσω μπας και τα πούμε από κοντά…
αντωνης είπε
Ναι βρε να τα πουμε, αλλά στο καλο μπραφ πρεπει να εισαι προετοιμασμενη…
patsiourivioletta είπε
Ξέρω…ξερω…μόνο που σου είπα, δε συμβιβάζομαι πάλι με 1000 και 2000 άτομα και δυο δρόμους πιο κάτω να μην τρέχει κάστανο, Θα φύγω!
αντωνης είπε
σιγα μη φυγεις, χαχαχαχχαχα
Θα σε αλυσοδεσω…