Ευχες για το 2011

Για το 2011, θα ηθελα να ευχηθω σε ολους σας να εχετε υγεια και δυναμη.

Ας γυρισουμε τον τροχο αδελφια, φτανει πια τοση φαγωμαρα μεταξυ μας.

Ψηλα το κεφαλι και ολα μπορουμε να τα αλλαξουμε.

Θα αφιερωσω σε ολους σας ενα αγαπημενο τραγουδι, απο τα πιο αισιοδοξα που θυμαμαι

 

Καλη χρονια σε ολους!

Ευχες & ενα ανεκδοτακι

Πρωτα το ανεκδοτο:

 

Συζήτηση μεταξύ δυο αρσενικών computer-freaks :

-Aκου να δεις τι έγινε χθες
-Τι τι;
-Γνώρισα μία φανταστική γκόμενα σε ένα μπαρ…
-Για λέγε, για λέγε..
-…και της είπα να έρθει από το σπίτι για ποτό, και ήρθε.
-Τι λες τώρα; Για λέγε, για λέγε…
-Ήπιαμε εκεί δυο ποτάκια, ζεστάθηκε η κατάσταση και ξαφνικά μου λέει.
«Μπορείς σε παρακαλώ να μου βγάλεις τη φούστα γιατί με στενεύει;»
-Τι λες τώρα; Για λέγε, για λέγε…
-Της βγάζω λοιπόν τη φούστα, τη σηκώνω με δύναμη και τη βάζω πάνω στο γραφείο δίπλα στο καινούργιο laptop.
-Σώπα ρε μ@. @. @ πήρες καινούριο laptop;

 

 

Ευχες σε ολους για καλα Χριστουγεννα, με υγεια & χαρά για τον καθενα ξεχωριστα και για οσους αγαπατε.

Ψηλα το κεφαλι

Venceremos!!!

 

Αναδημοσιευση της ομιλιας της Σοφιας Σακοραφα…

…στη Βουλη κατα τη συζητηση του προϋπολογισμου.

(ΠΗΓΗ)

 

“Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Ένα σημαντικό ερώτημα που καταρχήν πρέπει να απαντηθεί είναι γιατί φτάσαμε έως εδώ. Και το “ως εδώ” περιλαμβάνει και αυτόν το φετινό, κατ’ όνομα προϋπολογισμό.
Συνοπτικά αναφέρω ότι στο δυτικό καπιταλισμό, από τη δεκαετία του 70, η ιδιοκτησία είναι έμμεση.
Οι ιδιοκτήτες των μέσων παραγωγής δεν έχουν ονοματεπώνυμο.
Είναι το περίφημο χρηματιστηριακό κεφάλαιο (funds), που αποπροσωποποιεί σε σημαντικό βαθμό την ιδιοκτησία, αφού δεν είναι κάτοχος παραγωγικών μέσων.
Προτεραιότητά του δεν είναι η υπεραξία του προϊόντος, αλλά οι δανειακές ανάγκες, τα πλεονάσματα, αφού δουλειά τους είναι να εμπορεύονται χρήμα.
Αυτό λοιπόν που παρουσιάζεται προσχηματικά σαν ανήθικη δραστηριότητα, σαν φούσκα,
δεν είναι παρά η πιο ανεπτυγμένη μορφή του δυτικού καπιταλισμού.
Το τζογάρισμα, δηλαδή, πάνω στο απόλυτο φετίχ, στο χρήμα.
Ωστόσο, ακόμη κι έτσι, ο δυτικός καπιταλισμός έχει ανάγκη από παραγόμενες υπεραξίες, από αγαθά δηλαδή.
To γεγονός ότι η μεγαλύτερη ασφάλεια για το ευρώ είναι η γερμανική παραγωγή βιομηχανικών προϊόντων, το γεγονός ότι οι Η.Π.Α. βασίζονται στην παραγωγή αξιόπιστων στρατιωτικών συστημάτων αποδεικνύουν ότι η βάση είναι πάντα η υπεραξία στο εμπόρευμα.
Όταν το χρήμα δε βασίζεται σε αυτήν, τότε απλώς η οικονομία καταρρέει.
Κι εδώ βρίσκεται το πραγματικό δράμα της Ελλάδας. Δεν δημιουργεί και δεν παράγει σχεδόν καμία υπεραξία. Χάθηκε το τρένο της βιομηχανικής επανάστασης, χάσαμε το τρένο της τεχνολογίας, και εδώ και καιρό, δυστυχώς, χάνουμε και το τρένο της πράσινης οικονομίας.
Αυτή είναι η κυρίαρχη αιτία της τεράστιας κρίσης στην πατρίδα μας. Γιατί έγινε αυτό;
Η απάντηση βρίσκεται στην ιστορική διαδρομή και στα πολιτικά δεδομένα της χώρας μας.
Η αστική τάξη της Ελλάδας υπήρξε παρασιτική και κρατικοδίαιτη και ποτέ δεν υπηρέτησε τον ιστορικό της ρόλο, που είναι η ορθολογική παραγωγή.
Και βέβαια είναι τεράστια η ευθύνη που έχουν και τα κόμματα εξουσίας, αφού η μεν ζητούσε και τα δε την ταϊζανε με αντάλλαγμα τη διατήρηση τους στην εξουσία.
Ένα πλέγμα, με συγκοινωνούντα δοχεία, με μόνιμο τροφοδότη το δανεισμό, ο οποίος κάλυπτε την παταγώδη αποτυχία κομμάτων και κυρίαρχης τάξης να αναπτύξουν αυτοδύναμα τη χώρα.
Αυτό το στρεβλό μοντέλο, με δεκανίκια την υποφορολόγηση του κεφαλαίου, την καταλήστευση των ταμείων και την καταστροφή παραδοσιακών παραγωγικών δομών, όπως η γεωργία, έφεραν τα σημερινά αποτελέσματα.
Ελλείμματα, δημόσιο χρέος, ανύπαρκτη παραγωγική βάση.
Είναι σαφές ότι όποια ανάλυση ενοχοποιεί το δημόσιο υπάλληλο, το κόστος εργασίας, τα κοινωνικά κεκτημένα δεν είναι απλώς ψεύτικη, αλλά είναι και πολιτικά χυδαία.
Γιατί είναι πολιτική χυδαιότητα να πληρώνει αυτός που δε φταίει και την απόφαση αυτή να την παίρνουν χέρι-χέρι, αυτός που φέρει τη βαρύνουσα πολιτική ευθύνη, με αυτόν που φέρει τη βαρύνουσα οικονομική ευθύνη.
Το δεύτερο ερώτημα που πρέπει να απαντηθεί είναι αν, με δεδομένη αυτήν την κατάσταση και επίσης με δεδομένη την παγκόσμια οικονομική κρίση, η προσφυγή στο ΔΝΤ ήταν μονόδρομος.
Κατά την άποψή μου, κατηγορηματικά όχι, η προσφυγή στο ΔΝΤ δεν ήταν μονόδρομος.
Σε καμιά περίπτωση δεν αρκούν τα ελλείμματα για να οδηγηθεί μια χώρα σε χρεοκοπία. Το έλλειμμα της ευρωζώνης, των ΗΠΑ, ακόμη χειρότερα της Ιαπωνίας το αποδεικνύουν.
Ναι, λένε κάποιοι, όμως η Ελλάδα δεν έχει μόνο υψηλά ελλείμματα έχει και υψηλό δημόσιο χρέος.

Στοιχεία ΔΝΤ:

Το συνολικό χρέος της Ελλάδας είναι στο μέσο όρο της Ευρωζώνης
Η χώρα μας, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είτε από άγνοια, είτε από σκοπιμότητα αφέθηκε και έγινε το επίκεντρο κερδοσκοπικών επιθέσεων. Αυτή είναι η πραγματικότητα, τη ζήσαμε. Αυτή είναι η αλήθεια.
Η πολιτική κρίση του καθενός αφορά στο εάν αυτό έγινε από άγνοια ή σκοπιμότητα.
Θα δείξει η ιστορία εάν η κυβέρνηση υπήρξε αφελής και ακούσια χειραγωγούμενη, ή εάν υπήρξε ο άλλος πόλος μιας συμφωνίας με καταστρεπτικές συνέπειες για το λαό και τη χώρα μας.
Συνέπειες που, κατά την άποψή μου, δεν υπήρξαν το αποτέλεσμα μιας επιλογής, αλλά το ζητούμενο μιας πολιτικής.
Και φτάνουμε στο σήμερα και στη συζήτηση του προϋπολογισμού.
Ένας προϋπολογισμός, που είναι το πιο απτό αποτέλεσμα της καταστροφής που υφίσταται η χώρα μας και ο λαός μας. Που είναι προϋπολογισμός χώρας με μειωμένη κυριαρχία.
Ένας προϋπολογισμός που καλούνται να επωμισθούν μεν οι Έλληνες πολίτες, αλλά αποτελεί φιρμάνι του ΔΝΤ, που απλώς και μόνο το επικυρώνει η Βουλή.
Ένα φιρμάνι που την επομένη κιόλας μέρα θα ανατραπεί προς το χειρότερο.
Και το κρίσιμο ερώτημα είναι: υπάρχει άλλος δρόμος; Υπάρχει.

Πάρτε παράδειγμα άλλης, σοβαρής, πολιτικής.

Ουγγαρία. Μέλος της Ε.Ε.

Δεν μιλάμε για καμιά επαναστατική διαδικασία.

Η συντηρητική κυβέρνηση Όρμπαν είπε όχι στο ΔΝΤ, αλλά επέβαλε για τρία χρόνια έκτακτη εισφορά ύψους 0,45% στα ακαθάριστα έσοδα των τραπεζών, έκτακτη φορολογία 5,2% στα συμβόλαια των ασφαλιστικών εταιριών και έκτακτη φορολογία μέχρι 6% στις χρηματιστηριακές εταιρίες και σε όλες τις υπόλοιπες χρηματοπιστωτικές δραστηριότητες.

Και σε αυτό το σημείο κυρίες και κύριοι συνάδελφοι καταθέτω μια πρόταση, τακτικού χαρακτήρα, και απευθύνομαι σε όλες τις πρωτοπόρες δυνάμεις του τόπου.

Καταθέτω μια πρόταση και απευθύνομαι σε όλους τους πολίτες που τους βομβαρδίζουν, επιβάλλοντας το πλέον φασιστικό δίλημμα : ή καταστροφή ή αιματηρή λιτότητα.

Μόνο που αυτό το δίλημμα έχει κοινό παρανομαστή.

Γιατί οι ανθρώπινες κοινωνίες δεν είναι τα λογιστικά νούμερα, που ακόμη και αυτά δε βγαίνουν, αλλά οι άνθρωποι.

Επί του πρακτέου λοιπόν η πρότασή μου είναι:

Η Δημιουργία Επιτροπής Λογιστικού Ελέγχου του δημοσίου χρέους, κατά τα πρότυπα του Εκουαδόρ.
Δε μιλάω δηλαδή στη βάση υποθέσεων, αλλά στη βάση μιας εφικτής και ήδη εφαρμοσμένης λύσης από το 2006.

Αυτή η Επιτροπή αποτελείται από ειδικούς, από διεθνείς προσωπικότητες υψηλού κύρους. Και δε μιλώ μόνο για Επιτροπή πεφωτισμένων, αλλά για επιτροπή ειδικών, που με τη συνδρομή των εργαζομένων θα δημιουργήσουμε ένα ενιαίο μέτωπο ανασυγκρότησης.
Την Επιτροπή συνδράμουν τα όργανα του κράτους, το υπουργείο Δικαιοσύνης, Οικονομικών, το Γενικό Λογιστήριο, το Ελεγκτικό Συνέδριο, νομικοί, ορκωτοί λογιστές, συνταγματολόγοι.
Σκοπός της επιτροπής είναι ο εξονυχιστικός λογιστικός έλεγχος του διεθνούς και εγχώριου χρέους, το τονίζω, από τη μεταπολίτευση και μετά.
Εξετάζει όλες τις συβάσεις που αφορούν σε όλους τους τομείς. (Επισημαίνω απλά τις τερατώδεις συμβάσεις των υπερχρεωμένων ολυμπιακών αγώνων).
Όλα τα διμερή δάνεια που σύναψε η χώρα μας.
(Τονίζω ιδιαίτερα αυτά που δίνονταν για να υποστηριχθεί δήθεν η αγορά προϊόντων αιχμής, όπως η Ζίμενς και τα εξοπλιστικά προγράμματα).
Εξετάζει κάθε τι που αφορά στο δανεισμό και ανοίγει προσωπικούς τραπεζικούς λογαριασμούς, όλων των εμπλεκομένων.

Σκοπός μας να “ξεσκονίσουμε” τους λογαριασμούς μας.
Σκοπός η πολυσυζητημένη διαφάνεια.
Να βρούμε ποιό κομμάτι αυτού του χρέους είναι προϊόν διαφθοράς.
Επομένως παράνομο ή απεχθές.
Και το αρνούμαστε.
Άρνηση του απεχθούς χρέους, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι.
Στο Εκουαδόρ αποτελούσε το 70 % του χρέους υπό τη μορφή ομολόγων.
Και σε όσους βιαστούν να πουν ότι το Εκουαδόρ είναι μια τελείως διαφορετική χώρα, απαντώ ότι αυτή η διαφορά αποτελεί και το στρατηγικό μας πλεονέκτημα.
Το Εκουαδόρ, όπως πολύ χαρακτηριστικά αναφέρει ο οικονομολόγος Ερίκ Τουσέν, που υπήρξε μέλος αυτής της Επιτροπής, δεν έχει καν δικό του νόμισμα, κατά συνέπεια είναι πολύ πιο εκτεθειμένο στις διεθνείς αγορές,
το ΑΕΠ του είναι στο 12% του ελληνικού και το κατά κεφαλήν εισόδημα στο 10% του ελληνικού.
Απέναντι δε, στην απειλή για εκβιασμό των αγορών, απαντάμε πάλι με την πραγματικότητα.
Πουθενά στην πράξη δεν έχει επιβεβαιωθεί αυτός ο εκβιασμός, ούτε στη Ρωσία το 1998, ούτε και στην Αργεντινή το 2001!
Η αναγκαία, η ζωτική προϋπόθεση για αυτήν την πολιτική επιλογή είναι να υπάρχει πολιτική βούληση με ένα διαφορετικό προσανατολισμό.
Σε αυτή την κατεύθυνση συντάσσομαι με όλες τις πρωτοπόρες προοδευτικές δυνάμεις του τόπου, γιατί είναι οι μόνες που μπορούν να πλαισιωθούν από τον κόσμο της εργασίας και του μόχθου για τη συγκρότηση ενός μετώπου με μία άλλη λογική:
Μία άλλη λογική που δεν είναι πλέον εάν μπορεί η Ελλάδα να πληρώσει το δημόσιο χρέος της , αλλά τί πρέπει να πληρώσει η Ελλάδα από το δημόσιο χρέος της.

Αυτή τη λογική θεωρώ σαν απαρχή μιας διαφορετικής στρατηγικής αντίληψης. Την απευθύνω και σε αυτούς που δηλώνουν υπέρμαχοι της διαφάνειας και σε αυτούς που είναι υπέρμαχοι ενός άλλου κόσμου, σαν την αναγκαία προϋπόθεση δικαίου και δικαιοσύνης.”

 

 

ΣΧΟΛΙΟ:

α) Αν υπηρχαν 30 βουλευτες σαν την Κυρια Σακοραφα στη Βουλη, τα πραγματα ειναι σιγουρο οτι θα ηταν πολυ πολυ καλυτερα απο οτι ειναι σημερα.

β) Οριστε μια προταση στο τραπεζι, “κυριοι” υπερμαχοι των διλημματων περι δηθεν μονοδρομου του δρομου που εχει ακολουθησει η “κυβερνηση”. Αν εχετε τα κοτσια, και δεν μας λετε φουμαρα τοσα χρονια, ας την ακολουθησετε.

Και μετα θα δουμε αν η Ελλαδιτσα μπορει να ορθοποδησει ή οχι.

Αντε παλιο λεχριτες, τολμηστε εστω και μια φορα στη ζωη σας.

 

UPDATE

Παραθέτω και το βιντεακι απο την ομιλια, για οποιον θελει να το ακουσει:

Δυο λογια για το ζητημα της Κερατεας

Οχι ως προς αυτο καθεαυτο το ζητημα του ΧΥΤΑ, αν και επειδη μενω ολη μου τη ζωη στην Ανατολικη Αττικη εχω μια μικρη γνωση του ζητηματος. Οπως και ξερω τους αγωνες της για λιγες μερες ακομα δημοτικης αρχης στην Κερατεα.

Αλλά το ζητημα ΔΕΝ ειναι μονο αυτο. Εδω και καποιες μερες εχουμε σαφεστατη παραβιαση νομων, κανονων, του Συνταγματος κτλ κτλ κτλ.

Εχουμε ζητημα δημοκρατιας.

Ειναι τοσες μερες που κατεβηκαν εκει τα ΜΑΤ καταπατωντας ιδιωτικες εκτασεις για τις οποιες δεν εχει δοθει ουτε καν αποζημιωση. Και ολα αυτα για χαρη της κοινοπραξιας των εργολαβων, ενω εκκρεμουν οι δικαστικοι αγωνες.

Και οταν παει ο κοσμος και η δημοτικη αρχη να διαμαρτυρηθει, πεφτει το ξυλο της αρκουδας επι δικαιων και αδικων. Χτυπουν αλυπητα μικρα παιδια και γερους ανθρωπους.

Εν τω μεταξυ το Ειρηνοδικειο του γειτονικου Λαυριου (απο 1/1/2011 το Λαυριο και η Κερατεα θα ειναι ενας δημος), δινει εντολη να σταματησουν τα εργα. Αλλά παρ’ ολα αυτα τα ΜΑΤ δε φευγουν. Ελικοπτερα της αστυνομιας πετουν απο πανω, λες και εχουν να κανουν με εγκληματιες. Βγαινουν με κανονακια και πετουν νερο στον κοσμο, τα χημικα πεφτουν συννεφο.

Εχουν τυλιξει σε μια κολλα χαρτι 15χρονα και 16χρονα παιδια, τα οποια αυριο θα πανε ως κατηγορουμενα στα δικαστηρια της Ευελπιδων.

Τα ΜΜΕ (προφανως παιρνοντας γραμμη απο τους εργολαβους) ειτε δεν κανουν καμια κουβεντα για το θεμα, ειτε παραπληροφορουν και λενε οτι οι “παλιο-αρβανιτες” απλα δεν θελουν τα σκουπιδια στον τοπο τους.

Καμια κουβεντα για το οτι οι ΧΥΤΑ πλεον ειναι ξεπερασμενοι, ή οτι η περιοχη εχει χαρακτηριστει ως ιδιαιτερου φυσικου και αρχαιολογικου καλλους.

Και ερχομαι να αναρωτηθω, αφου ξεκαθαρισω για πολλοστη φορα οτι η κυβερνηση αυτη εχει ξεπερασει ολα τα ορια. Ειδικα επι ημερων του υπουργου του Σαμινα, τα πραγματα εχουν εκτραχυνθει επικινδυνα απο την πλευρα της αστυνομιας.

Ξερουμε οτι ο κοσμος πλεον δεν ενδιαφερεται για τιποτα άλλο εκτος απο την παρτη του και μιλω για τη συντριπτικη πλειοψηφια. Παρα πολλοι ειναι σιγουρο οτι εχουν καταπιει αμασητη την προπαγανδα και της κυβερνησης και των ξεπουλημενων ΜΜΕ. Και σε αρκετα blogs εχω διαβασει παρομοιες αποψεις.

Αυτο ομως το θεμα, που επαναλαμβανω ξεκαθαρα οτι ειναι θεμα λειτουργιας της δημοκρατιας, αληθεια δεν απασχολει τα αυτοαποκαλουμενα αριστερα κομματα;

Γιατι δεν τους ακουσα να λενε σχεδον τιποτα για το θεμα. Ουτε και να ειναι εκει βεβαια…

Και αναρωτιεμαι:

• Αυτα τα θεματα ειναι πολυ μικρα για να τους απασχολησουν;

• Πεφτει πολυ μακρια η Κερατεα;

• Τον κομματικο τους στρατο τον εχουν μονο για τις παρελασεις-πορειες στο κεντρο της Αθηνας;

Ρε μεχρι και ο Μητροπολιτης κατεβηκε αυτες τις μερες εκει κατω. Εσεις αφαντοι.

Λιγη ντροπη αληθεια εχετε;;;

 

*Μιλω ξεκαθαρα για τις ηγεσιες των “αριστερων” κομματων, οχι για τον απλο κοσμο.

 

*Για οποιον θελει να ενημερωθει υπαρχουν διαφορα τοπικα blogs, οπως το antixyta, το “για την Κερατεα”, το anatolikiattiki news, το mesogeia news, το attika nea, το “ενημερωμενοι και ενεργοι πολιτες”, το blog του Γιωργου Κολλια κ.α.

Και στο youtube εχουν ανεβει πολλά βιντεακια, με λιγο ψαξιμο υπαρχει υλικο προς ενημερωση.

“Ξέρουν γιατί έπεσε ξύλο”

(αναδημοσιευση κειμένου το οποίο γράφτηκε από αθλητικό δημοσιογράφο, σε αθλητικό site. Γιατί πολλές φορές το να μην έχεις εξαρτήσεις είναι και αυτό σημαντικό ώστε να μπορείς να γράψεις την ωμή αλήθεια. Ενώ πολλοί από μας είδαμε την πρεμούρα των πολιτικών δημοσιοκάφρων της τηλεόρασης σήμερα, όπου προσπαθούσαν να μας πείσουν ότι οι σφαλιάρες σε ένα βουλευτή είναι χτύπημα στη δημοκρατία. Σε ποια;;; χαχαχαχαχα

Συμφωνώ και με το πνεύμα και με τον τρόπο γραφής του κειμένου, γι΄ αυτό και το παραθέτω. Τα σημεία όπου συμφωνώ 100% είναι είτε υπογραμμισμένα είτε με έντονη γραφή.

Και κάτι τελευταίο ως αίσθηση που έχω σε σχέση με αυτά που γίνονται. Μέχρι στιγμής εκείνοι που δεν έχουν βγει μαζικά στους δρόμους είναι οι ιδιωτικοί υπάλληλοι. Αν φτάσουμε στο σημείο να βγουν μαζικά και οι πραγματικοί ιδιωτικοί υπάλληλοι στο δρόμο τότε τα πράγματα μάλλον θα είναι πάρα πολύ άγρια. Εύχομαι να μην το δούμε, γιατί τότε οι δυο τρεις σφαλιάρες ή μπουνιές στον όποιο Χατζηδάκη θα είναι παιχνίδι)

Ιδού το κείμενο.

“Δύο φάγανε ξύλο αυτές τις μέρες. Ο Ψωμιάδης της “Ασπίς” στα δικαστήρια και ο Κωστής Χατζηδάκης. Επιχειρηματίας ο ένας, πολιτικός ο άλλος.

Ο Ψωμιάδης έφαγε τα λεφτά του κόσμου. Αρμόδια, βέβαια, να τον δικάσει και να τον καταδικάσει, αν τον κρίνει ένοχο, είναι η Δικαιοσύνη. Όταν κάποιος χάσει τις οικονομίες μιας ζωής δεν αποζημιώνεται, όσο μεγάλη κι αν είναι η ποινή.

Δεν δικαιολογείς την αυτοδικία, αλλά μπορείς να την ερμηνεύσεις. Ο Χατζηδάκης δεν έφαγε ξύλο σε προσωπικό επίπεδο. Δεν έχει εμπλακεί σε σκάνδαλα. Γιο αυτό είχε και την άγνοια κινδύνου να κυκλοφορήσει μέσα στο πλήθος. Ο Τσοχατζόπουλος δε νομίζω ότι έχει την άνεση να βγει από το σπίτι του και να κάνει μια βόλτα στους δρόμους. Για τον Τσουκάτο, ούτε λόγος.

Στο ματωμένο πρόσωπο του Κωστή Χατζηδάκη έφαγε ξύλο όλος ο πολιτικός κόσμος, συνολικά. Δεν είχαν προσωπικά μαζί του, αυτοί που τον χτύπησαν. Δεν είχαν να του χρεώσουν κάτι στην πολιτική καριέρα του. Στο πρόσωπό του, χτύπησαν έναν από τους 300. Όπως ο Ψωμιάδης χρεώνεται την κλοπή των αποταμιευτών, έτσι κι ο πολιτικός κόσμος στο σύνολό του, χρεώνεται με τη χρεωκοπία της χώρας.

ΕΙΝΑΙ δεδομένο ότι η αυτοδικία δεν δικαιολογείται και είναι καταδικαστέα. Μπορούν όμως να εξηγηθούν αυτό το μένος και η βαρβαρότητα. Που μπορεί να σοκάρουν, αλλά δεν έπεσαν από τον ουρανό. Το σλόγκαν των πολιτικών λέει “δεν είμαστε όλοι ίδιοι”.

Ίδιοι σαφώς δεν είναι, αλλά είναι όλοι όσοι κυβέρνησαν συνένοχοι. Αν κάποιος παρακολουθεί ένα βιασμό και δεν τον καταγγέλλει είναι, σύμφωνα με το νόμο, συνένοχος και καταδικάζεται. Έτσι ακριβώς καταδικαστέοι, ηθικά, είναι όλοι οι πολιτικοί που ψήφισαν τα νομοσχέδια, έβλεπαν την επερχόμενη χρεωκοπία και δεν έκαναν τίποτε να την εμποδίσουν.

Η δεδομένη συνυπευθυνότητα δεν δικαιολογεί τον ξυλοδαρμό. Μπορεί, όπως είπαμε όμως, να τον ερμηνεύσει. Να ερμηνεύσει την αγανάκτηση και το μένος. Αν ο Ψωμιάδης έφαγε τα λεφτά κάποιων χιλιάδων ανθρώπων, οι πράξεις και οι παραλείψεις του πολιτικού κόσμου είχαν σαν αποτέλεσμα να χάσουν με τον έναν ή τον άλλο τρόπο τα λεφτά τους, εκατομμύρια Έλληνες.

Να χρεοκοπήσει η χώρα και να υποθηκευθεί το μέλλον των επερχόμενων γενεών. Η ανεργία, η εξαθλίωση θολώνουν το μυαλό. Δεν προέκυψαν με ομαλό τρόπο οι περικοπές στα εισοδήματα των εργαζομένων και οι στρατιές των ανέργων. Δεν σήκωσαν πρώτοι το χέρι αυτοί που χτύπησαν τον Χατζηδάκη. Ήδη ένα χρόνο τώρα, τρώνε “γερό ξύλο” από την επιβολή των οικονομικών μέτρων. Κι έχουν να φάνε κι άλλο ακόμα.

ΠΡΑΓΜΑΤΙ η βία φέρνει βία. Και πρώτοι που έχουν υποστεί την βία στο πετσί τους είναι οι πολίτες. Κι αν ο Ψωμιάδης κάποια στιγμή θα δικαστεί, οι πολιτικοί με το Νόμο περί ευθύνης Υπουργών που τους προστατεύει έχουν εξασφαλίσει το ακαταδίωκτο.

Όλα αυτά, το ξαναλέμε, δεν δικαιολογούν την αυτοδικία, είτε επί δικαίων, είτε επί αδίκων. Την ερμηνεύουν όμως. Οι πολιτικοί τουλάχιστον οφείλουν να ξέρουν για ποιους λόγους δεν τολμάνε πλέον να κυκλοφορήσουν στους δρόμους. Δεν τρελάθηκε ξαφνικά ο κόσμος, που τους βρίζει και τους γιουχάρει, όπου τους βρει μπροστά του. Τον έχουν τρελάνει τα προβλήματα και η απόγνωση.”

Από τα λόγια στα έργα (διαγραφή Παπαχρήστου)

Τα λόγια:

Πεταλωτής στις 13 Δεκεμβριου:

«Δεν υπάρχει θέμα κομματικής πειθαρχίας, οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ διαθέτουν και κρίση και συνείδηση και το αποδεικνύουν με το δύσκολο έργο τους κάθε μέρα», ξεκαθάρισε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, ερωτηθείς σχετικά με το εάν θα τεθεί θέμα κομματικής πειθαρχίας στην ψηφοφορία του πολυνομοσχεδίου για εργασιακά, ΔΕΚΟ και φορολογικό μετά τις αντιδράσεις βουλευτών του κυβερνώνοντος κόμματος.

Ο κ. Πεταλωτής υπογράμμισε ότι «οι βουλευτές έχουν την αυτονομία τους, την αυτοτέλειά τους, κρίνουν με τη συνείδησή τους, πρώτοι από όλους μας αντιλαμβάνονται τη μεγάλη κρισιμότητα των νομοσχεδίων που ψηφίζονται για τις μεγάλες αλλαγές, αλλά και τη διάσωση της χώρας».

Μεταξύ άλλων, σημείωσε ότι η κυβέρνηση δίνει πολύ μεγάλη βαρύτητα στη συναίνεση και στις προτάσεις των βουλευτών του ΠΑΣΟΚ και ότι «γι’ αυτό γίνονται οι πιο ενδελεχείς συζητήσεις και μάλιστα συζητήσεις που βγαίνουν και προς τα έξω μέσα στα κοινοβουλευτικά όργανα, όπως είναι οι ΚΤΕ».

Και τα έργα:

Εκτός της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΠΑΣΟΚ τέθηκε ο βουλευτής Πρεβέζης του κόμματος Ευάγγελος Παπαχρήστος, μετά την απόφασή του να καταψηφίσει επί της αρχής το πολυνομοσχέδιο για τις αλλαγές στα εργασιακά και τις ΔΕΚΟ.

Με επιστολή του προς τον πρόεδρο της Βουλής, Φίλιππο Πετσάλνικο, ο πρωθυπουργός και πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, Γιώργος Α. Παπανδρέου, ενημέρωσε ότι ο βουλευτής τίθεται εκτός Κοινοβουλευτικής Ομάδας του Πανελληνίου Σοσιαλιστικού Κινήματος.

Σημειώνεται ότι κατά τη συζήτηση του νομοσχεδίου στην Επιτροπή Οικονομικών της Βουλής, ο κ. Παπαχρήστος είχε χαρακτηρίσει «άδικο» το νομοσχέδιο, επικρίνοντας τους υπουργούς Οικονομικών και Εργασίας, ότι «δίνουν την ευκαιρία, να αρθεί και η τελευταία άγκυρα που προστάτευε τους μισθούς από την κάθοδο».

 

ΣΧΟΛΙΟ:

Ο Παπαχρήστος τι νόμιζε, πως ότι λένε το εννοούν κιόλας;;;

χαχαχαχαχαχα, πάρε τώρα τη διαγραφή σου για να μάθεις να ψηφίζεις ενάντια στη “σωτηρία της χώρας”.

 

Σχετικα με τη συνεδριαση της ΚΤΕ του ΠΑΣΟΚ

Διαβαζω (εδω και εδω) τις εξελιξεις για τη συνεδριαση του Κοινοβουλευτικου Τομεα Εργασιας του ΠΑΣΟΚ, οπου οι βουλευτες “επιτεθηκαν” στον υπουργο Οικονομιας Γ. Παπακωνσταντινου “κατα ριπας”, συμφωνα με τα γραφομενα στις ιστοσελιδες.

Και τι διαβαζω; Οτι τους φερνει προ τετελεσμενων γεγονοτων, οτι η διαδικασια του κατεπειγοντος δεν ειναι σωστη, οτι δεν ειχαν ενημερωθει κλπ κλπ κλπ.

Δλδ για να καταλαβω, το θεμα για τους βουλευτες ειναι μονο ζητημα διαδικασιας;;;

ΕΝΑΣ δεν βρεθηκε να πει οτι διαφωνει με τις ρυθμισεις αυτες;

Να μου χαθειτε, γελοια υποκειμενα…

ΣΥΜΜΟΡΙΑ ΛΗΣΤΩΝ ΤΟ ΠΑΣΟΚ

Του Γιώργου Δελαστίκ από το Πριν της 12/12 (αναδημοσιευση απο εδω)

Σε αδίστακτη πολιτική συμμορία ληστών στην υπηρεσία των πιο επιθετικών κύκλων του κεφαλαίου αναδεικνύεται η κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου – του πιο μισητού πολιτικού καθάρματος που κυβέρνησε ποτέ την Ελλάδα. Τέτοιο μίσος εναντίον των εργαζομένων δεν είχαν δείξει ούτε οι φασίστες δικτάτορες που κατά καιρούς κατέλαβαν πραξικοπηματικά την εξουσία στη χώρα. Οι αλλεπάλληλοι αντεργατικοί νόμοι που προωθεί ο Γ. Παπανδρέου του εξασφαλίζουν αβίαστα την πρώτη θέση στη λίστα των πιο μισητών υπηρετών του κεφαλαίου σε όλη την ελληνική ιστορία.

Πρόκειται για τόσο αχαλίνωτο αντεργατικό όργιο που ακόμη και το ΔΝΤ θεωρεί πως είναι …δυσφήμιση για την απάνθρωπη εικόνα του παγκοσμίως να εμφανίζεται ότι ταυτίζεται με την πολιτική της κυβέρνησης Παπανδρέου!!! Όπου βρεθεί κι όπου σταθεί το τελευταίο διάστημα, ο γκαουλάιτερ του ΔΝΤ στην Αθήνα Πολ Τόμσεν διακηρύσσει δημοσίως, σε κάθε ομιλία του, ότι το ΔΝΤ δεν ζήτησε ποτέ από την κυβέρνηση Παπανδρέου να μειώσει τους μισθούς των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα! Δεν έχει ξαναγίνει αυτό πουθενά στον κόσμο: Να βγαίνει το ΔΝΤ από …αριστερά(!!!) σε κάποια κυβέρνηση – και μάλιστα η κυβέρνηση αυτή να είναι του λεχρίτη του… προέδρου της Σοσιαλιστικής Διεθνούς! Είναι όντως εξαιρετικά δύσκολο να πιστέψει κανείς ότι η κυβέρνηση Παπανδρέου έφτασε μέχρι του σημείου να δώσει το δικαίωμα στον κάθε ιδιώτη εργοδότη να μειώνει όσο θέλει (!) τους μισθούς των εργαζομένων του, με προσωρινό κατώτατο φράγμα μόνο τα 740 ευρώ μεικτά του ελάχιστου μισθού, που καθορίζει η εθνική συλλογική σύμβαση εργασίας.

Αυτό σημαίνει δηλαδή ότι η κάθε μεγάλη επιχείρηση που απασχολεί στη χώρα μας π.χ. μηχανικούς ή γιατρούς με 30 ή και περισσότερα χρόνια προϋπηρεσίας και τους αμείβει με 2.300 ή 3.000 ευρώ ή και περισσότερα, έχει το δικαίωμα από τον Γ. Παπανδρέου να τους μειώσει το μισθό και να τους ρίξει ακόμη και στα… 740 ευρώ! Εννοείται ότι η τεράστια μάζα των εργαζομένων που δουλεύει με 1.000 ή 1.500 ή 2.000 ευρώ μεικτά ταχύτατα θα βουλιάξει προς τα 740 ευρώ! Μεικτά, για να μην ξεχνιόμαστε. Στην περίπτωση του ιδιωτικού τομέα, όπως είναι ευνόητο, δεν υπάρχει ούτε καν το πρόσχημα ότι τα κέρδη από τη μείωση των μισθών πάνε στα κρατικά ταμεία και από εκεί στους ξένους τοκογλύφους που δανείζουν την κυβέρνηση. Στην περίπτωση των ιδιωτών όλα τα λεφτά που εξοικονομούνται από τη μείωση των μισθών πάνε ολόκληρα στην τσέπη του εργοδότη – και χάνονται κι από πάνω τεράστια ποσά που αντιστοιχούν στις ασφαλιστικές εισφορές των ποσών που περικόπτονται από τους μισθούς και θα πήγαιναν στα ασφαλιστικά ταμεία, ενώ χάνει και απευθείας το κράτος φορολογικά έσοδα εξαιτίας των μισθών που περικόπτονται και που είναι τα μόνα σίγουρα φορολογικά έσοδα, αφού κόβονται απευθείας από την πηγή χωρίς να ερωτηθούν οι εργαζόμενοι.

Έχουμε να κάνουμε λοιπόν με αδίστακτους υπηρέτες των συμφερόντων του κεφαλαίου. Αυτή είναι η πραγματική φύση της κυβέρνησης Παπανδρέου, ο οποίος άλλωστε έχει έτοιμες τις βαλίτσες του να την κοπανήσει από την Ελλάδα μόλις δυσκολέψουν τα πράγματα. Ξέρει ότι αποκλείεται να εκλεγεί για δεύτερη τετραετία και ως εκ τούτου είναι εξαιρετικά επικίνδυνος πολιτικά. Ξεπουλάει τα πάντα στο κεφάλαιο, στους Αμερικάνους και στην ΕΕ με την πρώτη ευκαιρία, ελπίζοντας να τον ανταμείψουν με τη θέση του ΓΓ του ΟΗΕ για τις υπηρεσίες του. Είναι εντυπωσιακό το γεγονός ότι κανένας δεν έχει βάλει ακόμη θέμα στη Σοσιαλιστική Διεθνή να τον καθαιρέσουν από πρόεδρο, αφού έχει αποδειχθεί με τη διακυβέρνησή του… ταλιμπάν του νεοφιλελευθερισμού, ώστε να πάψει τουλάχιστον για τα μάτια του κόσμου να αποτελεί «κινητό διασυρμό» της υποτιθέμενης σοσιαλδημοκρατίας. Έχει πλάτες ο Γιωργάκης – Τσολάκογλου που αποδεικνύεται «Ντίλινγκερ του κεφαλαίου»! Δεν είναι τυχαίο φυσικά που για την εκπλήρωση της αποστολής του τον έχουν πλαισιώσει με ένα οικονομικό επιτελείο οργάνων του διεθνούς κεφαλαίου. Ο Γ. Παπακωνσταντίνου ήταν υπάλληλος του ΟΟΣΑ στο Παρίσι επί εφτά χρόνια. Η Παναρίτη, αυτή η παντελώς άγνωστη και εξτρεμιστικά νεοφιλελεύθερη οικονομική σύμβουλος του Γ. Παπανδρέου που την τοποθέτησε βουλευτή επικρατείας χωρίς καν να γνωρίζονται(!), ήταν υπάλληλος του ΔΝΤ πριν μας την φέρουν. Ο Χριστοδούλου, ο υπεύθυνος του δημόσιου χρέους, ήταν υπάλληλος της Γκόλντμαν Ζαξ. Καταλαβαίνουμε δηλαδή στα χέρια ποιών ανθρώπων βρίσκεται η ελληνική οικονομία!

Αυτοί όμως την αποστολή τους εκπληρώνουν. Εμείς θα ξυπνήσουμε να τους διώξουμε με κλωτσιές και τις πέτρες ή θα τους αφήσουμε να μας γδάρουν ζωντανούς; Αυτό είναι το ζήτημα. Τα άλλα περιττεύουν. Αυτό πρέπει να το αποδείξουμε με τη συμμετοχή μας στις απεργιακές κινητοποιήσεις όλης αυτής της εβδομάδας και πάνω από όλα στη γενική απεργία της Τετάρτης. Εκεί θα κριθεί εμπράκτως αν η οργή που αισθάνεται ο κόσμος της εργασίας θα μετατραπεί σε λάβα που κάψει την κυβέρνηση ή θα εκφυλιστεί σε κατάθλιψη αδράνειας. Ελπίζουμε, ευχόμαστε και εργαζόμαστε για να συμβεί το πρώτο. Διαφορετικά, το μέλλον μας προβλέπεται πολύ ζοφερό. Αυτοί δεν έχουν έλεος.

 

ΣΧΟΛΙΟ:

Απλα προσυπογραφω…

 

 

Απορια (και μια σκεψη) σχετικα με τις αποδοχες

και τις ρυθμισεις που εχουν γινει ολο αυτο τον καιρο απο τα αληταριά που μας κυβερνανε (και καποιοι ψηφισαν και ακομα και σημερα υπαρχουν συμπολιτες μας που τους στηριζουν!!!).

Κοβουν απο το δημοσιο και τους συνταξιουχους 13ο και 14ο μισθο και κανουν περικοπες σε μισθους και συνταξεις.

Τωρα λενε οτι θα περικοψουν απο τους μισθους του ιδιωτικου τομεα και θα μας φτανει ο μισθος ισα ισα για ενα κομματι ψωμι (οποιος πιστεψει οτι μπορει να υπαρχουν πολλοι ελληνες “επιχειρηματιες” που δεν θα κοψουν μισθους προσποιουμενοι οτι δεν βγαινουν, μαλλον ειναι πολυ μακρυα νυχτωμενος ή δεν εχει ιδεα για το πως λειτουργουν τα λαμογια-αφεντικα στον ιδιωτικο τομεα).

Και διαβαζω οτι στις ΔΕΚΟ θα υπαρχει πλαφον 1.800 ευρω, οπου απο κει και κατω δεν θα υπαρχει μειωση.

Και χωρις να θελω να μπω στο τρυπακι του κοινωνικου αυτοματισμου και του διαιρει και βασιλευε, αναρωτιεμαι μηπως ολο αυτο το σκηνικο ειναι λιγακι εως πολυ ανισο κατανεμημενο ως προς τις μειωσεις;

Το οτι παραβιαζεται για πολλοστη φορα το Συνταγμα ειναι κατι που δεν παει αλλο. Δεν χωνευεται.

Μηπως να καναμε κατι ετσι ωστε να παμε ολοι στο πλαφον των 1800 ευρω, που λενε οτι θα ισχυσει για τις ΔΕΚΟ;

Μια προσφυγη πχ ειτε στα ελληνικα ειτε στα ευρωπαικα δικαστηρια μπορει να ειχε αποτελεσμα;;;

Γιατι αν περιμενουμε απο τα συνδικαλιστικα σωματεια του ιδιωτικου τομεα, τοτε σωθηκαμε.

Και τα αριστερα κομματα και αποκομματα, απο οτι βλεπω ειναι στην κοσμαρα τους. Και νομιζουν οτι αν κανουμε κανα δυο πεζο-πορειες διαμαρτυριας θα χεστει απο το φοβο του το δικο μου αφεντικο πχ. που στην επιχειρηση του δεν υπαρχει σωματειο και εχει το 90% των υπαλληλων του αλλοδαπους που αν κουνηθουν τους απολυει στο πιτς φυτιλι και την άλλη μερα βρισκει αλλους;

(χωρις αυτο να σημαινει οτι δεν απεργω ουτε πολυ περισσοτερο οτι δεν συμμετεχω σε κινησεις διαμαρτυριας οπως οι συγκεντρωσεις ή οι πορειες όποτε μπορω)

* Η θεση μου για οσους τυχον απορουν, ειναι πλεον κατασταλαγμενη στα εξης δυο πραγματα.

Γενικη απεργια διαρκειας. Οι 24ωρες απεργιες και οι 2ωρες πεζο-πορειες ειναι πλεον για γελια, για να μην πω οτι ευνοουν την διαιωνιση του συστηματος γιατι δινουν την ψευδαισθηση οτι το χτυπας ενω στη σημερινη πραγματικοτητα απλα κανεις μια τρυπα στο νερο…

Καταληψεις παντου.

Και ολα αυτα μεχρι να εφαρμοστουν απλοι κανονες δικαιου. Ουτε τιποτα επαναστατικα πραγματα, ουτε ιδεολογηματα φθαρμενα και ξεπερασμενα.

Το σημερινο κομματοκρατικο συστημα ειναι σαπιο και δεν αλλαζει με ασπιρινες. Πρεπει να καταστραφει συθεμελα αν πραγματικα θελουμε να αλλαξει κατι εις οφελος των πολλων.

Αλλά επειδη αυτα που σκεπτομαι δεν θα γινουν ουτε στον αιωνα τον απαντα (γιατι πολυ απλα ειμαστε κοτες ως λαος), μηπως να μαζευομαστε καποιοι να κανουμε ενα σοβαρο δικαστικο αγωνα μπας και περισωσουμε τουλαχιστον 2-3 πραγματακια;

Θα μου πει καποιος, με τετοια “δικαιοσυνη” οτι και αυτο ειναι ματαιο.

Αλλά δεν μπορω να σκεφτω κατι αλλο και ειπα μηπως με αυτο καταφερουμε κατι.

Ενας ενας και μη σπρωχνεστε οσοι συμφωνειτε χαχαχαχαχαχαχα

 

Σημερα κατεβαινουμε…

στο κεντρο για να υποδεχτουμε τον “εκλεκτο καλεσμενο”

(φωτο απο το εκπληκτικο blog του antistachef, εδω)